Sundahl

Belgisch-Amerikaanse singer-songwriter Sundahl componeert en speelt tezamen met Serge Hertoge en Linard Van den Bossche. Ze zijn bezig met debuutplaat Sundahl I te try-outen. Daarin zetten ze verhalen uit het leven van Sundahls vrienden op muziek. Sundahl oogst de drama en de kleine pijn en maakt er impressionistische popsongs van. Of moeten ze indie zeggen? Is het nog in vogue om in genres te denken? Dat weet Sundahl niet, want hij is vaak niet mee.

Daarom stelt hij duidelijk aan de luisteraar dat het niet hij is die een scheiding doorstaan heeft, noch hij die daardoor jarenlang zijn familie, werk en kunst door de vieze saus van het Gentse nachtleven trok. Dat waren zijn vrienden, Sundahl is daar eerlijk in – en oordeelt niet.

Het album Sundahl I is een vrolijke verzameling van wat dertigers doorstaan: uitzichtloze jobs; liefde die praktisch moet zijn of sterft; overlijdens; de oprechte teleurstelling van kleuters; het snelle krimpen van potentieel; het eindeloze afwassen; haar op rare plaatsen; nooit financieel geletterd worden; crème op je onderoogwallen; oogontstekingen; onzekerheden maskeren met weekendroes; het weekend terug uitzweten tijdens teammeetings; het ruiken van vreemde resten parfum aan je bovenlip en bijgevolg je hele opgebouwde bestaan in de hakselaar doen.

Sundahl leent bij Eels, Devendra Banhart en Elbow voor de vorm van zijn verhalen, maar ligt qua sound dichter bij een ingetogen Patrick Watson en de Belgische traditie van Warhaus en Absynthe Minded. In de woorden van Tom Waits:

I like beautiful melodies telling me terrible things.